Cı… tür so…la…..s
Geber Geber Geber hepinizi hepsini parçala
..ının…. yo..u….e..t
İ..i misin ..dine gel
Nefes alıp verir.
Yani diyorsun ki…..
Aaagggaaaa acıyor yapma yapmaaaaaaaa
İn… al Solas çekinme …man..olma
Kaç Solas kaç Solas
Elini yüzüne götüren Solas, titreyen elleriyle yüzündeki kanı siler.
“HAYIRRRRRR!”
Solas’ın aniden kalkması ile başını çarpması bir olur. Solas başını çarptıktan sonra elini başına götürür; daha yeni uyanmış olmanın etkisinden mi yoksa başka bir nedenden ötürü mü bilinmez, acıyı hissetmemişti, ancak Varpin için pek de aynısı söylenemezdi.
“Aaaaaggggg, nedir bu çektiğim ya? Bu sefer sadece terini silmek istemiştim.”
Varpin kafasını tutarak yere çöker.
Uzandığı yerden kalkan Solas etrafına bakar.
Kafan pek sağlam sanırım ya da hissizlik başladı, şeklinde hayıflanır.
“Ben neredeyim, sen kimsin?”
Hafıza kaybı mı? Neyse, işime gelir diyeceğim de bir dakika, SAKIN HAFIZAMI KAYBETTİM DEME! Bu sefer kesinlikle kovulacağım.
“Hafızamı kaybetmek…” Solas elini istemsizce boynuna götürür ve sargı bezlerini fark eder.
“Nereye gideceğim şimdi ben? Valerin’e ne diyeceğim?”
Solas boynundaki sargılardan, en son ne yaşadığını kafasındaki belli belirsiz görüntüler ile bayılmadan önceki son sahneleri hatırlar, Varpin’den uzaklaşmaya çalışırken yataktan düşer.
Varpin arkasını yavaşça dönerken…
Solas yanındaki masada bulunan vazoyu eline alır.
“Sen kimsin, benden ne istiyorsun, beni niye buraya getirdin?”
Elim boynunda, ehehehehe, kovulmayacağım, yeeeeyy!
“Ne saçmalıyorsun sen, ne kovulması? Çabuk bana burada neler olduğunu açıkla!”
“Ehm pardon, açıklayacağım ama öncelikle sakin ol.”
“SADECE CEVAP VER!”
“Açıklamam için sakin olman gerekiyor ama…”
“SAKİN FALAN OLMAYACAĞIM, AÇIKLA!”
Odanın kapısı açılır. İçeri giren Valerin, Solas’ın elindeki vazoyu ve Varpin’in kendisini görünce korkan gözleri ile elini gözlerine götürüp derin bir nefes alarak parmaklarıyla gözlerini ovar ve kafasını tavana diktikten sonra yavaşça eliyle ovduğu gözlerini açar.
“Sokuk vampir, başıma açtığın dertler yetmiyor gibi yenisini mi açmaya hazırlanıyorsun?”
“Yemin ederim bu sefer bir şey yapmad—”
“SUS LAN!”
“Tam—”
“Kim konuş dedi sana?”
…
Pa— Solas, Pax ile olan son konuşması aklına gelmiş olacak ki Pax’e seslenmekten vazgeçti.
Ve düşünmeye başladı: İki tane delinin arasındayım, birbirlerinden pek haz etmiyorlar gibi. Şimdilik ayak uydursam… Solas’a dönen Valerin, Varpin’e gösterdiği sinirin aksine oldukça nazikti.
“Kafan karışmış olabilir, normal. Sana her şeyi açıklayacağım, öncelikle sakin ol.”
Yavaşça yaklaştıktan sonra Solas’ın arkasından elleri Solas’ın kolundan sanki süzülürmüşçesine elindeki vazoyu alıp masaya koyduktan sonra Solas’ı yatağına oturtup kendi de yanına oturur.
“Bu sokuk vampir seni kontrol adı altında bayılttı.”
“Ama ben—”
Valerin ellerini Solas’ın kulaklarına götürüp tıkadıktan sonra pencere kenarında duran Varpin’e doğru kafasını geriye doğru atarak:
“Siktigimin vampiri, konuş diyen oldu mu?”
Valerin kafasını ileriye doğru topladıktan sonra ellerini Solas’ın kulaklarından yavaşça çekti ve konuşmasına kaldığı yerden devam etti:
“O yüzden kontrol için buradasın, kendisi sözde en iyi doktorumuz; bir vampir olunca kandan anlar, bir şeylere yarar dedik, başımıza bela oldu.”
“Şimdilik biraz dinlen, olur mu Solascığım?”
Solas başını salladı.
“Düş peşime, kan emici.”
Varpin ve Valerin kavgaları eşliğinde odadan ayrılırlar.
Sesler giderek azalırken Solas yatağında düşünmeye başlar; ne olduğunu, kim olduğunu, ne için yaşadığını bilmeyen bir şekilde tamamen yalnızdır.
Odadaki bu mutlak sessizliğin ardından, cildine aniden değen buz gibi soğuk bir hisle Solas irkilir. Ardından mekanik ses, her zamanki soğukluğu ile konuşmaya başlar:
“Beni çağırdın ancak korktun. Yine de devam edebilirdin… Gerçi benim için pek fark etmiyor. Senin özgürlüğün ya da benim sana vurmuş olduğum zincirler… Ancak bir seçim yapmalısın Solas, hem özgür hem de bağımlı olamazsın.”
Bölüm Yorumları (0)
Bu bölüm hakkında yorum bırakmak için giriş yapın.